انقلاب سپید

در جهان آرام منپرواز پشهای، یک حادثهستپس خندهی تو نمیتواند نامی داشته باشدمن برای شعرنوشتنخیلی تنهایم. خوشبختها به شعر نیازی ندارندروز قسمتبه آنها بال رسید و به ما کلمهما بازنده بودیمپس گفتیم